MEDİNE ‘DE GÜN DOĞUMU


Gün doğuyor Aydınlık Kent’in ufuklarında…

Gün doğmuş doğacağı kadar zaten burada…

Ebedi bir şafağın ışığıyla balkıyor
Ufuklar boydan boya yanıyor tutuşuyor
Ölümsüz aşıkların alev harmanlarında,
Karanlık bastırdıkça ışık yoğunlaşıyor…

Mevsimsiz hasatların ürünü deriliyor,
Sıradağları yıkan fırtınalar kopuyor
Mustazafların kırgın,mahzun bağırlarında…

Gözyaşı ırmakları kabarıyor,taşıyor
Yankısız kanyonlarda,çobansız platolarda…
Sonsuz şafak söküyor hüzünlü bakışlarda,
Ömürler tükeniyor sonsuzluk yollarında…

Yüreğinin sızısı yüreğime değdikçe,

Gözyaşını içine aktığını gördükçe,
And olsun Sevgili’den ayrılmak istiyorum…
Hem haya ediyorum huzurda bulunmaktan,
Yüreğim kamaşıyor gür kozmik ışıklardan,

Gün doğuyor Aydınlık Kent’in ufuklarında