Beşeri öşçülere göre ünlü,akıllı,başarılı sayılan bazı kimseler vardır ki,ilahi(kozmik/evrensel) ölçülere vurulduğunda koskocaman birer budala,birer hiçtirler.

YENİ BEYİTLER

İslam'ın karşısında açılan cephe İslam,
Biribirini kıran,kırdırılan müslüman...

***

Önce tefecileri hizaya getirmeli,
Medeniyet'e çıkan yolu temizlemeli.

***

Yalanlar üzerine kurulmuş dünyaları,
Zengin senaryoların,ucuz oyuncuları!

***

O kadar abuk-sabuk,o kadar yüzeyseller,
"Tefekkür"den bihaber enteller,cübbeliler!

***

Aşk'a aşık olan gönül garipler otağıdır,
Acının sığınağı,sonsuzluk kapısıdır. (pınarıdır.)

***

Gırtlaklarına kadar çirkefe gömülmüşler,
Yine de hallerinden şikayetçi değiller!

***

Herşeyden önce gelir inancımı yaşamam,
İnancımın yerine hiçbirşeyi koyamam.

YOLDAKİ İŞARETLER (1)

İnsanlık en buhranlı çağlarından birini
Belki en yoğununu yaşıyor ne yazık ki!
Bir ateş çukurunun kıyısında duruyor,
Ufuksuz gülşenlerden gül deriyor sanıyor!
Mükellef sofralarda yediği,içtikleri,
Ağlamayı bilmeyen gözlerle gördükleri
Ruhunu,kafasını allak-bullak ediyor.

Dupduru pınar varken bulanık sudan içen,
Sonsuzluklara çıkan işaretli yol varken,
Uçurumlara koşan,çıkmaz sokağa giren,
Sönmez Meş'ale varken,kıvılcımı yeğleyen,
"Olağanüstü" proje" çözümler önerirken,
Yetersiz beyinlerle çözümsüzlük üreten
Mutsuzluğun dışında ne elde edebilir?

İnsan'a "mü'min insan","kul" olma bilincini,
Nereden geldiğini,nereye gittiğini,
Tağut hileleriyle varoluş sebebini
Unutturan,İnsan'ı "insanlık"tan çıkaran,
Tek İlah'a değil de,biribirine tapan,
Mutlak egemenliği insanda,kulda sanan
Özgürlükten,onurdan nasıl söz edebilir?

"En güzel kelime"de birleşmeden çıkılmaz
Küfür gayyalarından,iman doruklarına.
Allah'tan gayrı bir güç önünde eğilenler,
Kesretten kurtulup da Bir'e yönelmeyenler
Barış,huzur,mutluluk iklimine giremez,
Renkler,sesler,uyruklar üstüne yükselemez.
Budur ancak yaraşan gerçek insan olana.

Evrenin Tek Sultan'ı,Hükümran'ı,Melik'i,
Yüce Allah yönetir tek başına evreni.
Kendine ne bir ortak,ne bir yardımcı ister.
-O'na kulluk edenler özgürdür,onurludur,
Kula kulluk edenler tutsaktır,onursuzdur.-
Allah'a kul olmakla insanlığına döner,
Ademoğlu barışa,adalete yol bulur. (kavuşur)
________________________________________

(1) : Seyyeid Kutub'un aynı adlı eserinden mülhem(Pınar Yayınları-
Çev:Abdi Keskinsoy)

Yoldaki İşaretler -2

İnsan'a dayatılan,yolundan alıkoyan

Dikenleri,taşları,uçurumları aşan

Yolu açacak olan Allah'tır,yalnız Allah...

"La ilahe illallah,Muhammed Resulallah"

Ruhları kavurmadan ne müslüman olunur,

Çağlarüstü,ideal ne bir düzen kurulur.

Ne de insan buhrandan,mutsuzluktan kurtulur.

"Medeniyet" dediğin "insan" a değer verir,

İnsan'ı "insan" yapan evrensel değerlere.

İnsan "madde"ci değil,"madde" insan içindir.

İlişkiler kopuksa insanlar arasında,

Hayvani değerlerden,insani değerlere

Doğru yükseliş yoksa,medeniyet yolunda

Kesin,sağlam bir adım atılmamış demektir.

Müslümanda tefekkür en yüksek düzeydedir,

Duyguda,düşüncede evrenle bütünleşir,

Yüreği hüzünlüdür,bakışları keskindir.

Hedefleri en yüksek ufuklar,yenilikler,

Üstün,sonsuz boyutlu evrensel bir benliktir.

İlahi,debisiz bir pınardan içmektedir,

Hep olağanüstüdür ürettiği değerler.

İnsanoğlu Çalab'a,Yalvaç'a dönmedikçe,

Kurtuluşu Çalab'da,Yalvaç'ta bilmedikçe,

Barış,adalet,huzur yüzü görmeyecektir.

En büyük savaş nefse karşı verilenidir,

En büyük zafer,ruhun mutlak özgürlüğüdür.

İslam,çölü gülşene çeviren gür rahmettir,

Müslüman bataklıklar içinde aşan güldür.

Allah'ın hoşnutluğu ödüller,ödülüdür.

(üstü ödül.)

15-21/10/2007 Ahmed KANYILMAZ

Çeşme

ALLAH

Cümle noksanlıklardan,uzaklıklardan Rabb’i m
Tenzih ederim Seni edebildiğim kadar…
Vereceğim en doğru,en akıllıca karar
Övebilmektir Seni övebildiğim kadar.
Kudretin,azametin,heybetin,muhabbetin
Karşısında aczimi haykırmaktır her daim…

Şu anda yüreğime akın eden duygular
Ürpertiyor saçımdan tırnağıma gövdemi.
İçim saf dinginliğin letafetiyle saydam,
Geçiyorum duraksız o tayf tayf kuşaklardan…

Sürüyor atlarını iklim iklim kasırga
Ruhum küheylanlardan binbir kat şahlanışla
-Ki çalkalıyor onu ışıklı gümbürtüler,
İshak kuşunun zikri eritiyor mum gibi,
Ve sanki maveradan gelen sonsuzluk sesi…-
Sana doğru bir hamle yapmaya çabalıyor,
Üzerinde Süreka sanki,tökezleniyor…
Haykırışları yeri,göğü,Arş’ı,Kürsi’yi
Tutuyor dalga dalga,sarıyor çember çember,
Hummayla çırpınıyor novalar,galaksiler…

En Soylu Düşünce’nin tuğrasıyla dağlandı
Her hücrem,her atomum tattı ilahi hazzı.
Evet,tek düşüncem bu,Sana kul,köle olmak,
Senin sonsuzluğunda,sonsuzluğa savrulmak…
Böylece özgürlüğü kanatlarıyla uçmak
Mümkün olur sevdanın iklimine yanarak…

Sırlarını bir sedef gibi saklar geceler,
O inci için yanar,paralanır sineler…

Bir yanda inananlar zalime yem oluyor,
Bir yanda günahkarlar dünyadan kam alıyor…
İlahi cilvelerin kainat sahnesinde
Ezeli tiyatronun kaçıncı perdesinde…

Zillet gayyalarına,izzet zirvelerinden
Sen değilsin düşüren,biz kendimiziz düşen,
Verdiğin “emanet”i ahmakça çar-çur eden…

İzin verdin mülkünde edelim diye iskan,
Ya Rabb’i bu ne büyük,ne ulaşılmaz ihsan,
Yarattıkça yaratan,gerçeğe eriştiren…
Yıkılmaz saltanatın,azametin,kudretin,
Gerçek Hükümdar Sen’sin,Sultan’ı evrenlerin.
Olamadık halis bir vatandaşı,teb’ası
-Kitabların Anası,yüce,kozmik yasası.-
Kusursuz,erişilmez şanlı Egemenliğin.

Sen zulmetmezsin bize,zalim olan biziz,biz,
Sen de Allah olurdun,Sana “kul” olsaydık biz…

Ölümü hatırlatır ölümsüzlüğün bana,
Ölüm ki Sana doğru ruhu fırlatan rampa…

Nur’unun çevresinde esrik pervanelerce
Dilerdik kanat olmak,ruh olmak şule şule,
Girdiğin gönüllerden sığmazken yere,göğe…
Kainat ordusunda gözü pek bir çeri ki,
Yüreği şahadetin özlemiyle alevli…

Kalblerimizi yalnız,yalnız Sana dönük tut,
Varlık gösteremesin önümüzde hiçbir put.

Bize mamur,tertemiz emanet ettiğin arz,
Harabistana döndü mücrim ellerimizle.
Ve bundan duyar hale geldik şeytani bir haz!
Yüklediğin kutlu yük sırtımıza ne müthiş,
Korku,ümit arası inse,kalksa içimiz…
Kuşat merhametinle mahzun kalblerimizi,
Uzak tut üstümüzden Celal şimşeklerini…

Bir yerde,bir zamanda,bir boyutta her diri
“Müslüman”olduğunu idrak edebilseydi,
“O boyut” a yükselmek için sevebilseydi,
Daha güzel görürdük baktığımız her şeyi…

Her Nazar’ın nice bin infilakler içinde
Yıldızlar,nebülözler yaratır yüreklerde…
Bir “Ol!” buyruğun yeter,”bir şeyin olmasına”,
Her çocuğun babasız,ağrısız doğmasına,
Alaz harmanlarının gülşene dönmesine…

Dehşetli boyutları karşısında evrenin,
Hayalim yarasadır,haşyetle ürperirim.
Çimen yapraklarından,çiylerden,bulutlardan,
Dipsiz okyanuslardan,dumanlı doruklardan
Galaksilere kadar her şeyden Haber’in var,
Sinelerimiz ancak Seni anmakla kanar…

Kimi gün içimizde kasırgasın,alevsin,
Kimi gün dingin bir göl,sonsuz bir sekinetsin…
Kimi gün çiçek yüklü ince bir badem dalı,
Kimi gün bin yıldırım,eriten kayaları…
Nur sağanaklarınla yunarsın bazen bizi,
Bazen kat kat zulmetler kaplar göklerimizi.
Hilim kanatlarını ger üstümüze Rabb’im,
Aç Cemal’inden nikab,Celal’in hakkı için.
Her zamanda mekanda Seni anacak dil ver,
Öyle candan olsun ki muhabbetimiz Sana,
Biz Kabe’yi değil,o bizi kalksın tavafa…

Celal’inle verdiğin ızdırab Cemal’indir,
“Rıza”n için acıdan tat almak emelimdir.

Evrenleri ayakta tutan aşkı,dengeyi
Öğret aramızda da sürdürmeyi,sevmeyi…

Batın’ın gecelerin sessizliğinden derin,
Zuhur’una delalet gurub ve fecirlerin…

Yaşama sebebimiz mü’min olarak çıkmak
Huzur’una,verdiği “and”a sadık kalarak…

Tedbirler takdirinin önünde kuru yaprak
Rüzgarların elinde oyuncağız,oyuncak…

Kerem kıl,kulluğuna kabul et,lütfet ya Rab,
Gönle bu iştiyakı çok görür müsün ey Aşk…

devami icin www.kanyilmaz.com\36.htm ziyaret edebilirsiniz.

Paylaşmak

Paylaşmasını bilmeyenler ya da benimsemeyenler gün gelir paylaşacak birşeyleri kalmadığını anlarlar.