Z İ Y A R E T - II

Buruk bir mutluluğun onurunu yaşadım,
Sevgili’yle vuslatı sonsuz bir hicran sandım,

Aşk’ın taşınmaz bir yük olduğunu anladım,
Aşık olamamanın utancıyla yıkıldım…!


Vuslattan korkmayan can hicrandan ne anlar ki! (bekler ki!)
Kan olmayan gözyaşı boşuna ne akar ki!

Aşkını belli eden aşık,aşık değildir,
Aşık değilim diyen delidir,divanedir,
Sevgili’yi paylaşmak dayanılmaz çiledir
Çile aşıklar için vazgeçilmez nimettir,
Hıçkırık aşıkların ölmezlik iksiridir…

Sevmesini bilmeyen nadanlar Sevgili’yi
Nasıl kırdıklarını görmezler,bilmezler ki,
O’nun has sevgisine layık olamazlar ki,
Sevmenin,inanmanın kahrını çekmezler ki!

Ne işi var burada aşık olmayanların,
Gül bahçesinden zakkum deren kaltabanların?

Bedeli çok yüksektir aşık olamamanın…

Çılgın bir ceylan gibi karanlıklara daldım…