H İ C R E T

Bulutlar yükleniyor,kumullar kımıldıyor,
Nabızlar hızlanıyor,gözler buğulanıyor…
Sıklaşan şimşeklerin gümrah aydınlığında
Kımıl kımıl tüllenen ufukların altında,
İçin için ürperen dağların sinesinde,
Sular burgaçlanıyor,ırmaklar kabarıyor.
İncinmiş yüreklerin hüzünlü demlerinde
Perdeler çekiliyor,duvarlar yükseliyor,
Büyük yolculuk için adımlar atılıyor…
Her adımda ufuklar daha aydınlanıyor,
Her solukta ümitler daha bir güçleniyor, (yoğunlaşıyor)
Güvercinlikten sonsuz kartal havalanıyor,
Kör kuyular taşıyor,mağaralar ışıyor,
Zakkumlar gülleşiyor,dağlar boyun eğiyor,
Atlar tökezleniyor,kayalar dilleniyor…

Yolcuların ardında(n)çağlar sürükleniyor,
Evrenlerin bağrında kıyametler kopuyor…
Yolcular çağlarüstü bir yolda(n) yürüyorlar,
Yolcular sırtlarında Barış’ı taşıyorlar….
Ellerinde zamanlar/mekanlar dürülüyor,
Bakışlarından sonsuz bir hüzün saçılıyor,
Kucaklarında ışık çelenkler oluşuyor…

Tepelerin ardından sonsuz güneş doğuyor,
Muştular muştusuyla yer,gök dalgalanıyor,
Güneşler yürekleri yakıyor,kavuruyor,
Kavrulan yüreklerden gayzerler fışkırıyor…(püskürüyor)

Hicret sonsuz kapının sonsuza açılması,
Hicret medeniyetin yeni baştan inşası…