V E D A


Ey Nebi'yi seven Kent,ey Resül’ün sevdiği,
-Zamanların böyle bir sevgiyi görmediği…-
Sana elveda demek bana ağır geliyor,
Bu sözü söylemeye-inan-dilim varmıyor.
Sen ayrılmaya değil,ancak kavuşulmaya
Layıksın her zamanda,and olsun,her mekanda.
Senden ayrılmak demek dipsiz bir uçuruma
Yuvarlanmak doruklar doruğundan aslında!
Acısı,tatlısıyla,hüznüyle,coşkusuyla
Sen öğrettin bizlere sevmeyi,sevilmeyi
O’nun aşkı uğrunda ömrü "kurban" etmeyi,
O’ndan gelen mihneti büyük nimet bilmeyi.

Ölümsüz sevgilerin ölümsüz aşıkları
Evrenlerin ruhunu kavuran sancıları
Senin elinden tattı bal,şeker ağıları,
Senin bağrında buldu şefkati,teselliyi…

Gökler bile hüzünlü bu ayrılış gününde,
Yalnız gökler mi,hayır canlar da gök renginde…

Olsun varsın,ayrılık yıldırmaz sevenleri,
Ayrılık güçlendirir,yüceltir sevgileri,
Ulaşılmaz olmaktan çıkarır öteleri…