ALLAH

Cümle noksanlıklardan,uzaklıklardan Rabb’i m
Tenzih ederim Seni edebildiğim kadar…
Vereceğim en doğru,en akıllıca karar
Övebilmektir Seni övebildiğim kadar.
Kudretin,azametin,heybetin,muhabbetin
Karşısında aczimi haykırmaktır her daim…

Şu anda yüreğime akın eden duygular
Ürpertiyor saçımdan tırnağıma gövdemi.
İçim saf dinginliğin letafetiyle saydam,
Geçiyorum duraksız o tayf tayf kuşaklardan…

Sürüyor atlarını iklim iklim kasırga
Ruhum küheylanlardan binbir kat şahlanışla
-Ki çalkalıyor onu ışıklı gümbürtüler,
İshak kuşunun zikri eritiyor mum gibi,
Ve sanki maveradan gelen sonsuzluk sesi…-
Sana doğru bir hamle yapmaya çabalıyor,
Üzerinde Süreka sanki,tökezleniyor…
Haykırışları yeri,göğü,Arş’ı,Kürsi’yi
Tutuyor dalga dalga,sarıyor çember çember,
Hummayla çırpınıyor novalar,galaksiler…

En Soylu Düşünce’nin tuğrasıyla dağlandı
Her hücrem,her atomum tattı ilahi hazzı.
Evet,tek düşüncem bu,Sana kul,köle olmak,
Senin sonsuzluğunda,sonsuzluğa savrulmak…
Böylece özgürlüğü kanatlarıyla uçmak
Mümkün olur sevdanın iklimine yanarak…

Sırlarını bir sedef gibi saklar geceler,
O inci için yanar,paralanır sineler…

Bir yanda inananlar zalime yem oluyor,
Bir yanda günahkarlar dünyadan kam alıyor…
İlahi cilvelerin kainat sahnesinde
Ezeli tiyatronun kaçıncı perdesinde…

Zillet gayyalarına,izzet zirvelerinden
Sen değilsin düşüren,biz kendimiziz düşen,
Verdiğin “emanet”i ahmakça çar-çur eden…

İzin verdin mülkünde edelim diye iskan,
Ya Rabb’i bu ne büyük,ne ulaşılmaz ihsan,
Yarattıkça yaratan,gerçeğe eriştiren…
Yıkılmaz saltanatın,azametin,kudretin,
Gerçek Hükümdar Sen’sin,Sultan’ı evrenlerin.
Olamadık halis bir vatandaşı,teb’ası
-Kitabların Anası,yüce,kozmik yasası.-
Kusursuz,erişilmez şanlı Egemenliğin.

Sen zulmetmezsin bize,zalim olan biziz,biz,
Sen de Allah olurdun,Sana “kul” olsaydık biz…

Ölümü hatırlatır ölümsüzlüğün bana,
Ölüm ki Sana doğru ruhu fırlatan rampa…

Nur’unun çevresinde esrik pervanelerce
Dilerdik kanat olmak,ruh olmak şule şule,
Girdiğin gönüllerden sığmazken yere,göğe…
Kainat ordusunda gözü pek bir çeri ki,
Yüreği şahadetin özlemiyle alevli…

Kalblerimizi yalnız,yalnız Sana dönük tut,
Varlık gösteremesin önümüzde hiçbir put.

Bize mamur,tertemiz emanet ettiğin arz,
Harabistana döndü mücrim ellerimizle.
Ve bundan duyar hale geldik şeytani bir haz!
Yüklediğin kutlu yük sırtımıza ne müthiş,
Korku,ümit arası inse,kalksa içimiz…
Kuşat merhametinle mahzun kalblerimizi,
Uzak tut üstümüzden Celal şimşeklerini…

Bir yerde,bir zamanda,bir boyutta her diri
“Müslüman”olduğunu idrak edebilseydi,
“O boyut” a yükselmek için sevebilseydi,
Daha güzel görürdük baktığımız her şeyi…

Her Nazar’ın nice bin infilakler içinde
Yıldızlar,nebülözler yaratır yüreklerde…
Bir “Ol!” buyruğun yeter,”bir şeyin olmasına”,
Her çocuğun babasız,ağrısız doğmasına,
Alaz harmanlarının gülşene dönmesine…

Dehşetli boyutları karşısında evrenin,
Hayalim yarasadır,haşyetle ürperirim.
Çimen yapraklarından,çiylerden,bulutlardan,
Dipsiz okyanuslardan,dumanlı doruklardan
Galaksilere kadar her şeyden Haber’in var,
Sinelerimiz ancak Seni anmakla kanar…

Kimi gün içimizde kasırgasın,alevsin,
Kimi gün dingin bir göl,sonsuz bir sekinetsin…
Kimi gün çiçek yüklü ince bir badem dalı,
Kimi gün bin yıldırım,eriten kayaları…
Nur sağanaklarınla yunarsın bazen bizi,
Bazen kat kat zulmetler kaplar göklerimizi.
Hilim kanatlarını ger üstümüze Rabb’im,
Aç Cemal’inden nikab,Celal’in hakkı için.
Her zamanda mekanda Seni anacak dil ver,
Öyle candan olsun ki muhabbetimiz Sana,
Biz Kabe’yi değil,o bizi kalksın tavafa…

Celal’inle verdiğin ızdırab Cemal’indir,
“Rıza”n için acıdan tat almak emelimdir.

Evrenleri ayakta tutan aşkı,dengeyi
Öğret aramızda da sürdürmeyi,sevmeyi…

Batın’ın gecelerin sessizliğinden derin,
Zuhur’una delalet gurub ve fecirlerin…

Yaşama sebebimiz mü’min olarak çıkmak
Huzur’una,verdiği “and”a sadık kalarak…

Tedbirler takdirinin önünde kuru yaprak
Rüzgarların elinde oyuncağız,oyuncak…

Kerem kıl,kulluğuna kabul et,lütfet ya Rab,
Gönle bu iştiyakı çok görür müsün ey Aşk…

devami icin www.kanyilmaz.com\36.htm ziyaret edebilirsiniz.